Verworden

M'n Australische schoenen zijn na 2,5 jaar trouwe dienst afgeschreven. Ik heb ze vervangen door de nette schoenen die al jaren vrijwel ongebruikt in de kast stonden. Een paar weken heb ik een paar nette overhemden gekocht, en enkele pantalons zouden m'n kledingkast ook niet misstaan.

Al jaren heb ik geen frituur meer aangeraakt. Het 'zomaar' biertje wordt een zeldzaamheid. Het behalen van mijn Bachelor diploma kan ik af gaan tellen. Mijn huisgenoten zijn inmiddels alumni.

Ik verburger!

Afgelopen zomerseizoen was mijn gemengde softbalteam tenonder gegaan door het ontstaan van een damescompetitieteam bij mijn vereniging. Als heer heb je dan pech. Een nieuwe uitdaging was snel gevonden als landelijk honkbal umpire. Dat was soms zwaar, als 'jonge knul' proberen sommige spelers en coachers je te manipuleren. Grote boze schreeuwende honkballers zijn intimiderend. Enkele malen heb ik noodgedwongen mensen het veld af moeten sturen. Dezelfde avond lag ik dan in bed nog na te rillen.

Met goede coaching ben ik er overheen gegroeid. Mij naai je geen oor meer aan. Aggressief doen? Je koelt maar een minuutje af en dan meld ik je dat het afgelopen is met die onzin, ga lekker honkballen. Dat dwingende advies wordt vrijwel altijd opgevolgd. Mij breng je niet van m'n stuk, werk je niet in de stress. Rustig en resoluut zijn sleutelwoorden in elke beoordeling die ik ontvang.

Ik volgroei!

De motor heeft zojuist de 6000-kilometer beurt achteraf. El Bandito, de gespierde broer van wijlen Suzi, is in staat tot alles, van scheuren tot toeren. Sinds ik bij een dijkritje langs de Rijn expliciet ben gaan 'hangen' naast de motor in de bocht, gaan de snelheden gestaag omhoog. Ik rij naar mijn gevoel niet harder, maar de snelheidsmeter geeft steeds hogere cijfers.

Ik moet eens het circuit op!

Over niet al te lange tijd wordt ik alweer tweeëntwintig. Een levensjaar wat onder andere in teken zal staan van de Introductie Kommissie. Ik kijk ernaar uit. Samen met de bedrijvigheid, het sporten, mijn vrienden, het rijden en bovenal een liefhebbende familie vermaak ik mij prima.

Ik leef!

Ezelsbruggetje

Hare Majesteit Test Instrumenten. Super Relaxt Selecteert Beatrix Engelse Moordwapens voor SM-interactie.

Wie herleidt welk rijtje van een tweedejaars Psychologie-vak ik hiermee onthoudt?

Een zachte troost

Eeuwig vrijgezel zijn heeft zo z'n nadelen.

De vraag "heb je nou al een vriendin?" bijvoorbeeld, waarna er met onbegrip gereageerd wordt op een ontkennend antwoord.

Of als je na maanden lol trappen toch initatief neemt naar een leuke vrijgezelle dame, om vervolgens één van de vele versies van "je bent ontzettend leuk, echt waar, maar wil helemaal niets met je behalve gewoon vrienden zijn" te horen. Uiteraard krijgen ze niet veel later een relatie met een ander.

Erger: met een rekensommetje aantonen dat die steekproef met verloop van de jaren statistisch significant geworden is. Wat doet dat met m'n toekomstbeeld? Ik zie mezelf toch als iemand die over 10 jaar gelukkig getrouwd is en kinderen heeft; misschien moet ik die wensen maar laten varen en me voornemen samen te gaan wonen met een schuur vol motoren; kan een grote teleurstelling voorkomen!

Niet lang geleden heb ik een zwarte teddybeer aangeschaft (ook om enkele goede doelen te steunen). Die ligt nu in bed, dan valt er ergens mee te knuffelen. Een zachte troost.

Pakken hypocrisie

Toch frappant: loop ik eens in een chique pak door de faculteit (stropdas in Dubbele Windsor-knoop, breed is stoer!), en opeens groet letterlijk iedereen je.

Al heeft een aap een gouden ring, het blijft een aap.

De 'War Nerd'

Geschiedenis is leuk. Het wordt ook interessant wanneer het over belangrijke beslissingen gaat. Verkeerde beslissingen met catastrofale gevolgen zijn entertainment waar geen maandprogrammering van Talpa tegenop kan (overigens staat Talpa bij ons thuis nog steeds aangenaam weggefrut op kanaal 24). Een boeiende smaak in de geschiedenis is die van de oorlog. Van de Azteken tot de Amerikanen, hun opkomst (en val) komt voort uit Der Krieg.

Groot was mijn plezier vandaag toen ik de columns van Gary Brechter ontdekte. Deze Amerikaan, schrijvend voor een Russische internetkrant, noemt zichzelf de 'war nerd': dik, lui, schoolverlater en weet alles over oorlog. In zijn vele artikelen schrijft hij in duidelijke taal, met veel humor en een alternatieve blik over vele oorlogen, van Irak tot Afrika tot historische conflicten. Ook de onderwerpen zijn divers: ideologie tot effectief Irakees wapentuig tot Indiana Jones verhalen over vliegvelden bombarderen met omgebouwde landbouwvliegtuigjes in het wilde Afrika.

Over smaak valt wel te twisten. Waarom was er ten tijde van de Oude Grieken bijvoorbeeld geen terrorisme of guerilla oorlogvoering? Simpel! Terrorisme werd beantwoord met genocide. Daarom houdt de 'war nerd' van Afrika: daar doen ze nog niet moeilijk over burgerslachtoffers.

Voor iedereen die verveeld is van Irak en Afghanistan, de 'leukste' oorlogen voor 2006 heeft de 'war nerd' voor u geslecteerd:
2006 War Preview.
(je kan door zijn artikelen heen scrollen)

Toppie!

Brits reclame filmpje

Nieuwe buren

We zijn er vanaf. M'n beide huisgenoten en ik hoeven het niet meer aan te horen.

Schelden, krijsen, *KNAL*, luid gejank. De schuivende meubels en harde Frans Bauer als mevrouw aan het stofzuigen was, waren acceptabel. Het gillen van de kinderen die afgeranselt werden en het luide ouderlijke commentaar op hun gedrage een stuk minder.

Maar we zijn verlost, ze zijn verhuisd, en de nieuwe bovenbuurman lijkt heel aardig.

2005

2005. Een jaar dat langer lijkt dan eerdere jaren.

Mijn eerste uren waren op de Dam, te Amsterdam, aan het werk op het concert. Telefoneren tussen de knallen door.

Eind maart werd ik een gelukkiger mens. Nooit zoveel plezier gehad als op de motor. Twente, de Achterhoek en de Veluwe ken ik sindsdien op m'n duimpje. Vakantie in Luxemburg als klap op de vuurpijl.

In mei verhuisd naar een kleiner huis, met twee huisgenoten die vrienden geworden zijn. Het voelt goed, en scheelt in de portemonnaie.

De zomervakantie kende twee hele leuke weekends met vrienden. Plankgas naar Berlijn en toeren op de Veluwe.

Augustus is ongetwijfeld de bijzonderste maand uit m'n leven.

Ooit een DVD-film gekeken met 'Alternate Endings'? Een van de mijne is een overlijdensakte gedateerd 21 augustus 2005. Doktor en politieagente spraken van een klein wonder en ik kwam er met een gebroken pols vanaf. Sindsdien leef ik op 'geleende tijd', een raar gevoel.

Twee dagen later geweld gebruikt. Twee studenten haalden een kutgeintje uit, wat m'n pas gebroken arm behoorlijk pijn deed. Een trap in de maag met stalen neus bracht ze tot inkeer. Niet iets om trots op te zijn, maar als vermeend weerloos doelwit weer ik me graag.

Nog geen week na het ongeluk een eerste vriendinnetje. Vier dagen later was het weer voorbij. Heb van begin of einde nooit echt wat begrepen. Was zolang het duurde wel héél leuk.

Tsja, de liefde. Behalve zojuist genoemde Duitse (wat meer voor lust door kan), was er wel iemand. Zo'n zes maanden na de constatering "dat is wel een hele leuke meid" na een gezellige avond toch eens gevraagd of het omgekeerde ook het geval was. Helaas, leuk als gewoon vrienden, niet meer dan dat. Het bekende antwoord, wat ik tussen m'n oren wel had verwacht, gekeken naar behaalde resultaten uit het verleden.

Dat stelt me teleur, ik had betere hoop. Toch is het ook bemoedigend. Liefde lijkt voor mij vooral een zaak van emotionele schadebeperking, en ik word er goed in. Heb die gevoelens dit keer lang laten bezinken (een half jaar) en ze duidelijk weten te communiceren, zonder het onderwerp te kwetsen. Respect voor haar gevoelens is belangrijk. Ook m'n eigen gevoelens respecteer ik, door ze gericht te uiten, en geen beloning te verwachten.

Als ik jou, als lezer, iets mee mag geven, is om familie en vrienden eens letterlijk te vertellen hoeveel je van ze houdt. Het leven kan immers echt elk moment voorbij zijn, en je wil het toch niet niet gezegd hebben..?

Om daar, als afgrijselijk afgezaagd cliché, een songtekst aan toe te voegen:

The Calling - Thank You
Look around, the writing's on the wall
Don't you think we're all feeling crazed
In a world, where nothing's as it seems
Paved with broken dreams, I found truth
My god, I should know you're right
I should know it's right to say I thank you for my days

Chorus :
Come around and see the other side
Stepping stones, away from the limelight
Come around and breathe in peace of mind
And for it all, I thank you. I thank you.

Sit down, lose yourself in thought
Then you might find out it's all we've got
Take a chance, the future's in your hands
Make it what you can before your time has reached the end

Chorus

Come around and see the other side
Stepping stones, away from the limelight
Come around, and breathe in peace of mind
And for it all.. You You'll make it - on your own
Yeah, You're free...
Stepping stones away from the limelight
Come around and breathe in peace of mind
and for it all I thank you, I thank you, I thank you, I thank you

Gelukkig 2006!

"Zonder motor ga ik dood"

Ik word er wat gevoelig over. Omvergekegelde motorrijders.

VVD'er Pieter Hofstra heeft me gemaild, met een toelichting op de motie die de 2e Kamer aangenomen heeft. Die motie is een dringend verzoek aan de minister V&W de plaatsing van de cable barrier te verbieden. Hoera. Nu moeten die achterlijke Groningse bestuurders nog met de neus op de feiten gedrukt worden.

Elk ongeluk dat ook maar lijkt op het mijne is schrikken. Dat beschouw ik zo breed als 80km/u voorrangswegen waar onze vierwielige vijanden hun brik er voor gooien. En dan lees ik nog de verhalen van mensen die het na kunnen vertellen. Bijvoorbeeld: 9 dagen coma, verbrijzelde botten, verwijderde spier (bron).

Het kan gelukkig ook anders. Deze held springt over het koekblik heen, heeft wat schrammetjes, terwijl de automobiliste de motor in haar nek getorpedeerd krijgt. Soms is er dan toch rechtvaardigheid (bron).

Eigenlijk zouden auto's verboden moeten worden, gezien hun gebruikers zo weinig inzicht combineren met zo'n gevaarlijk moordwapen. Het perceptief en anticiperend vermogen van een goudvis samen met radio, kranten, laptops, bellen, make-up. Vraag een automobolist eens om vijf vormen van gevaarlijk glad wegdek. Wedden dat hij zelfs de inkopper olie niet weet te bedenken, laat staan de rest. Die lui hebben echt geen idee waar ze mee bezig zijn.

Dat wil ook wel eens blijken. Lees hier het vermakelijke relaas van een motorrijder die een kettingbotsing van auto's voor en achter hem ziet aankomen en eromheen rijdt. Da's geen toeval, da's superieur verkeersinzicht is.

En ik? Ik krijg een heel warm gevoel van binnen van de volgende steunbetuiging:

Ik kan mijn crashes al niet meer herinneren allemaal zo vaak ben ik wel niet op mn plaat gegaan maar ja ik reed ook wel erg ruw of werd aangereden.

Zonder motor ga ik dood. Das mijn ziel en leven.

Niks lekkerders om dan even te ontsnappen op je motor weg van al dat sociale gezeik bron.

Pikant detail: de schrijver heeft zijn echtgenote ontmoet tijdens revalidatie in het ziekenhuis, zij is verpleegster. Als dat geen geluk bij een ongeluk is.

Rekenen en kiezen

Zorgverzekeringen vergelijken

Het is tijd om een zorgverzekering voor 2006 te kiezen. Daarin is een grote keuze: hoeveel eigen risico te nemen (0, 100, 200, 300, 400 of 500 euro). Dit lijkt eenduidig, maar met de 255 euro no-claim korting wordt het een aardige puzzel.

Uitgaande van een 21-jarige man uit Enschede, met de goedkoopste verzekering volgens Zorgplanet, alle bedragen in euro's:

(even naar onder scrollen, Blogger verneukt de lay-out helaas)

eigen risico	0	100	200	300	400	500
premie/maand	86,50	80,50	75,50	71,50	68,00	65,60
premie/jaar	1038	966	906	858	816	786
no-claim	255	255	255	255	255	255
Casus
2*20	823	751	691	643	601	571
2*20+2*100	1023	951	891	843	801	771
2*20+100+200+300	1038	1306	1291	1243	1201	1171
2*20+100+1000	1038	1206	1246	1298	1356	1326
gemiddelde	980,50	1053,50	1029,75	1006,75	989,75	959,75

(wie er een wiskundige fout uit vist is mijn held, volgensmij klopt het zo)

De cijfers bij 'casus' zijn gemaakte medische kosten per jaar. Ik heb bewust wat uiteenlopende profielen gekozen. Alle vier tezamen vormen ze een ietwat pessimistisch beeld van mijn ziektekosten..

Opvallend is dat de gunstigste gevallen bij nul en bij 500 euro eigen risico zijn.

Wat is het verschil tussen 500 en 0 euro? Als je meestal weinig medische kosten maakt, hoef je maar ruim een jaar zonder ernstig probleem a 1000 euro te zitten om 'winst' te maken...

Voor mij, als bijna nooit zieke, lijkt 500 euro het meest interessant. Eventueel moet ik bij de volgende motor een ongevallenverzekering nemen, dat ding is het grootste risico op die ene enorme schadepost.

Zijn jullie dat eens? Of zelf andere bevindingen?